Sponsors

Dorien Schriks van Transport service Brabant uit Schaijk.

Website

Ank Klis van Reclamebureau studio2d in vorm uit Kaatsheuvel.

Website

Computerbedrijf en webdesign Best IT Solution! uit Groningen.

Website

Maarten Obbens, Sociatief

Sociatief

Ervaringen Sjef

Mijn naam is Sjef en ik ben 63 jaar.

Ook ik wil graag mijn ervaringen betreffende mijn Burn-out opschrijven. In 1999 kreeg ik mijn eerste Burn-out en tevens werd vastgesteld dat ik suikerziekte had. Dus kreeg ik een dubbele klap te verwerken. Mijn grootste fout die ik toen maakte, was dat ik niet wilde erkennen dat ik, voor mijn gevoel een zeer sterke man, een Burn-out had. Dus gaf ik mijn suikerziekte de schuld en de oorzaak van mijn falen. Na 8 maanden ben ik weer therapeutisch begonnen met werken en heb toen geen rekening gehouden met mijn grenzen, met als gevolg dat ik eind oktober 2000 mijn 2e Burn-out kreeg. Toen stortte voor mij de hele wereld in. Iedereen had en kreeg de schuld behalve ikzelf natuurlijk. Ik werd ook in mijn omgeving (familie en vrienden) niet begrepen, omdat ik nog zo gezond oogde. Mijn suiker was totaal ontregeld daardoor moest ik steeds meer insuline spuiten, waardoor mijn gewicht enorm toenam. (28 kilo) Ik was wel, tussen de twee Burn-outs in, gestopt met roken mede op advies van mijn internist i.v.m. mijn suiker. Eén van de beste beslissing ooit.

Vervolgens, maakte ik een ellendige periode door en zag het helemaal niet meer zitten. Ik voelde mij een mislukkeling, geen goede en beschermende vader en echtgenoot etc. Ik werd door het UWV voor 76% afgekeurd en kwam dus voor 50% in de WAO. Ik was bezorgd over de financiële situatie nu maar vooral in de toekomst en durfde niets meer uit te geven. Ook deed alles pijn. Ik kon amper uit een stoel opstaan en wandelen deed alleen maar pijn en ging niet meer. Ik keek alleen maar wat ik had verloren en vooral wat ik niet meer kon. Dus depressiviteit nam de overhand.

Na ongeveer drie jaar, ben ik als vrijwilliger op een camping in Zuid Limburg voor 2 weken als beheerder gaan werken. De 2e week moest ik het terrein bijhouden. Nu is tuinnieren absoluut geen hobby van mij. Maar je moest toch gras maaien en de kantjes knippen etc. Toen gebeurde er iets met mij! Vooral in mijn koppie. Ik kwam tot de ontdekking dat ik veel meer kon dan dat ik dacht, ik leerde om te kijken van wat ik wel kon en niet meer van wat ik niet kon. Dat is namelijk verleden tijd. Mede door de rust die ik daar vond, niemand kende mij daar van hoe ik was, ik hoefde niets uit te leggen, kon lekker mijzelf zijn, gewoon heerlijk! Dit heb ik enkele keren gedaan en van lieverlee leerde ik Dit heb ik enkele keren gedaan en van lieverlee leerde ik mijn grenzen van de mogelijkheden kennen en mijn leven daarop aan te passen. Ik heb geaccepteerd dat mijn Burn-out grotendeels door mijzelf is ontwikkeld. Ik legde de lat voor mij en mijn omgeving veel te hoog. Nu probeer ik te leven met de mogelijkheden die ik wel heb. Financieel hebben wij veel moeten inleveren en het is echt oppassen want het word steeds minder. Maar belangrijker is dat ik een veel gelukkiger mens ben geworden. Ik geniet nu pas echt van de eenvoudige maar mooie dingen in het leven. Ik besef als geen ander dat ik nooit meer “de oude” zal worden, maar waarom zou ik, ik heb met mijn beperkingen een mooier en gelukkiger leven gekregen en dus wil ik niet terug naar mijn “vorig leven”

Ik hoop echt dat, als je mijn verhaal leest, zult ontdekken dat het leven heel mooi kan zijn en wat je omgeving van je denkt is niet belangrijk. Je zelfkennis en het accepteren ervan is pas echt belangrijk.

Succes.